ดาเนียเข้าคุก..นักโทษหญิง.ดาเนีย

เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อวานเราออกไปซื้อของข้างนอกกับสามี ดาเนียก็เฝ้าบ้านไปตามระเบียบ แต่สงสัยดาเนียจะเหงา เลยหาอะไรทำระหว่างรอเรากลับมา

หล่อนจึงกระโดดข้ามรั้วเข้าไปในสวนที่เราทำไว้ เข้าไปขุดดิน หาเผือก หามันกิน
เกิดเป็นหลุมใหญ่ ซึ่งดาเนียทำหลายครั้งแล้ว และก็ได้รับการลงโทษ แต่หล่อนไม่เคยเข็ดหลาบ

ตอนแรกกลับถึงบ้านยังไม่เห็น เราก็ให้ของกินเล่นไป แต่พอเดินไปดูสวนน้อยๆ โห ควันออกหู " นังดาเนี๊ย"..วิญญาณหม่อมแม่บ้านทรายทองเข้าสิงทันที...เรียกคุณสามีมาดู..รายนั้นก็วิญญาณร้ายเข้าสิงเหมือนกัน...555

ส่วนดาเนียหล่อนจ๋องไปเลย ไม่กล้าสู้หน้า พอคุณสามีถามว่า ทำอะไร แล้วชี้ไปยังที่เกิดเหตุ ดาเนียมันก็หงิงๆ แล้วก็มุดหน้า..รู้ความผิดของตัวทันที แต่ทำไมไ่ม่สำนึก ...หา....(ใส่อารมณ์เกรี้ยวกราด..)

เราเดินเข้าบ้านไป ปล่อยให้เจ้าของหมากับหมาเคลียร์กันเอง..555..คนนอกอย่างเราไม่เกี่ยว...หุๆๆ

พอคุณสามีเข้าบ้านมา...ทำหน้าเฉยๆมากๆๆ แล้วก็บอกเราว่า "จำคุกดาเนีย 1 คืน และให้นอนนอกบ้าน "..เราก็งง จำคุก จำยังไงของคุณคะที่รัก

แต่พอออกไปดู..ฮาขี้แตกเลยเรา จำคุกจริงๆๆ...แต่ดีนะดาเนีย ไม่ทั้งจำทั้งปรับน่ะ...


ที่เกิดเหตุ..ขุดหลุมในสวนติดไม้กระดาน 2 หลุม ทำให้ผ้าพลาสติกที่ปูไว้ถูกรื้อขึ้นมา




หน้าตานักโทษ ดูกันชัดๆๆ...ทำหน้าได้น่าสงสารมาก เฮ้อ ลูกผัวก็ยังไม่มีกะเค้า



สถานที่กักขัง ..ดูตอนนี้จะคลายเศร้าและยอมรับสถาพตัวเองได้แล้ว จะมีใครมาส่งข้าวส่งน้ำไหมคะ



ผ่านไป 1 ชม ได้รับการลดโทษ ขยายที่กักขังเพิ่มให้ แสดงว่านักโทษประพฤติดีขึ้นนะเนี่ย



โทษของดาเนียคือนอนนอกบ้าน แต่เมื่อเช้าเราตื่นมา..เห็นดาเนียนอนอยู่ในบ้านอ่ะ...สงสัยทำกันไม่ลง..อิอิ..คุณสามีเลยบอกว่า เพิ่งอนุญาตให้ดาเนียเข้ามาในบ้านเมื่อตอน 7 โมงเช้านี่เอง..สรุปเมื่อคืนนอนนอกบ้านจริงๆๆ

ดาเนียจะเข็ดไหมเนี่ย..

ปล. ตอนถ่ายรูปดาเนียติดคุก ที่รักมาบอกว่าอย่าถ่าย ให้คิดถึงตัวเองว่าถ้าติดคุกสภาพแบบนี้ จะยินดีให้คนอื่นถ่ายรูปไหม ป๊าด โธ่ เป็นห่วงภาพลักษณ์หมา

จับดาเนียมาสงกรานต์

เมื่อวานวันมหาสงกรานต์บ้านเรา ไม่รู้จะเล่นกับใคร เลยจับดาเนียมาสงกรานต์ด้วยซะเลย ครั้นจะสาดน้ำก็กระไรอยู่ งั้นเอาแค่เบาะๆ ประแป้งละกันนะจ๊ะ ไม่ใช้แป้งมันหรอกนะ แป้งเด็กนี่ล่ะ แป้งมันเอาไว้ทำของกินดีกว่า

ก่อนลงมือสังหารก็ต้องหลอกล่อนิดนึง พาไปเดินเล่นก่อน ให้เพลิดเพลินเจริญใจ ชมนกชมไม้ แถวๆหลังบ้านนั่นล่ะ พอดาเนียตายใจเราก็จัดการแบบตัดตอน ไม่ให้ตั้งตัวได้...

มาดูหมาโดนประแป้งดีกว่า อิอิ แกล้งหมาวันละนิด จิตแจ่มใส ขอบคุณดาเนียที่ยอมให้ประแป้งแต่โดยดีนะจ๊ะ พี่จะรักดาเนียให้มาก มากกกกกกก....555



พาชมนกชมไม้ ดอกไม้หลังบ้าน (หลังบ้านของชาวบ้านนะ ไม่ใช่บ้านเรา บ้านเรายังไม่ได้ปลูกอะไรเลย อิอิ )




ดอกไม้สีเหลืองออกดอกเต็มต้นเลย สวยสดใสดีจัง โชว์รูปสวนบ้านเรา เพิ่งทำรั้วเสร็จไปไม่กี่วัน พอกลับจากเดินเล่น ดาเนียมันก็เข้้ามาก้อล่อก้อติกคุณสามี เชอะ หนอยแน่ ดาเนีย จะเป็นอรอินทร์ หรอยะ 555




สุดท้ายมันก็โดนนนน....โดนสาดแป้ง อิอิ...ทำหน้าบอกบุญไม่รับเลย




แต่หัวเราะได้ไม่นาน ร้องไห้จ้าเลยเรา เพราะจะเอาแป้งไปประคุณสามีกับเพื่อนเค้า เราบอกว่าวันนี้วันเทศกาลนะ แต่เค้าไม่ยอมให้ประ สามีทำหน้าดุใส่ บอกแป้งจะเปื้อนเสื้อผ้าเค้า อารมณ์น้อยใจเลยไปตีเขื่อนน้ำตาพัง (มันช่างไหลได้ง่ายดายยย...เหอ เหอ ) วิ่งเข้าบ้านหายจ้อย...เพื่อนก็เลยต้องกลับบ้าน ปล่อยให้ผัวเมียง้อกันไปตามประสา....

เราก็เลยขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจทำให้เสื้อผ้าเปื้อน แต่อยากให้สนุก สามีเลยบอกว่าเพื่อนเค้าไม่รู้ประเพณีไทยนะ ไม่ใช่ว่าไม่ชอบที่ทำแบบนี้...งานนี้เลยจ๋อย ตูผิดเต็มประตู กรรมการแจกใบแดง แต่สามีแจกจุ๊บ ปลอบใจ อิอิ รอดตัวไปอีก 1 งาน (เฮ้อ เมื่อไหร่เค้าจะเบื่อตรูเนอะ ทำแบบนี้บ่อย ๆ )..แต่พอหันไปเห็นดาเนีย หัวเราะก๊ากก อีกละ ทำไมหน้ามันตลกเยี่ยงนี้...


เห็นทีไรก็หัวเราะก๊ากกกก...ทุกที..ดาเนียเอ๋ย ทำไมพี่ถึงทำเวรทำกรรมกับดาเนียขนาดนี้เนี่ย...พี่ขอโทษ....แต่รักนะ จุ๊บๆๆๆๆๆๆ

BassetHound ดาเนียผจญภัย

อาทิตย์นี้ทั้งอาทิตย์ที่เบลเยี่ยม อากาศดี๊ดี แสงแดดสาดส่อง เรากับดาเนียก็ไปสังเคราะห์แสงกันเกือบทุกวันเลย หลังจากที่ช่วงหนาวๆเราทำงานกันไปแล้ว (แทนที่แดดออกจะทำงานเนอะ ไปเดินเล่นซะงั้นเลย 555)

เมื่อวานไปเดินเล่นเชิงเขา เข้าป่าสน ก็เลยผจญภัยกันนิดหน่อย คือทางเดินมีเราไม่เดินค่ะ มันสะดวกเกินไป เราก็เลยไปเดินเลียบลำธารกัน เราอ่ะชอบ แต่ดาเนียไม่รู้ว่าชอบหรือเปล่า แต่เดินเล่นคราวนี้ ชีเหนื่อยง่ายเหลือเกิน เดินได้แป๊บเดียวลิ้นห้อยแล้ว สงสัยเพราะอากาศร้อนชีเลยคอแห้ง 555

เดินผ่านหนองน้ำ น่าจะเรียกว่าบึงเนอะ ก็เจอคุณลุงแกยืนตกปลายืน ที่รักบอกว่าส่วนมากจะเป็นปลาเทราต์นะที่ตกได้ ก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ ดิชั้นไม่ได้ไปดูกระชังปลาแก แหมคุณลุงก็ขับเก๋งมาตกปลาเชียวนะคะ คงตกเล่นๆไม่ได้จริงจังแบบบ้านเรา

เดินๆก็สำรวจโน่นสำรวจนี่ไปเรื่อยๆ เริ่มเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิแล้วจริงๆ เพราะเห็นใบอ่อนแตกออกมาแล้ว ดอกไม้ป่าสีเหลือง เราว่าเหมือนดอกเยอบีร่าก็เริ่มออกแล้วเหมือนกัน ดูแล้วสดชื่นชะมัดเลย เสียอย่างเดียวที่น้ำในลำธารมันเย็นจัด ไม่อย่างนั้นคงได้หอบผ้าถุงมาตีโป่งด้วย 555 อุตส่าห์เอามาตั้ง2 ผืนเชียว สีฟ้ากับชมพูสด ออกแปร๋นเลยล่ะ 555 สีประจำโรงเีรียนสมัยมัธยมเลยเชียว

ไปเดินเล่นกันดีกว่า


เส้นทางเดิน ผ่านบ้้านแอนโทนี่เพื่อนรุ่นเด็กที่มาจากมาดากัสการ์ เราอยากให้บ้านเรามีลำธารไหลผ่านแบบนี้จัง เดินไปหน่อยก็เจอบึง คุณลุงตกปลาอยู่ เดินจากบ้านมายังไม่ถึง 20 นาที นางสาวดาเนียก็ลิ้นห้อยแล้ว 555




อ่ะ เจ้ให้แกพักดาเนีย ช่วงที่กำลังถ่ายรูป ถ้าดาเนียพูดได้คงถามว่าจะอะไรนักหนากะถ่ายรูปเนี่ย 555 เอ้า เวลาเล่่าประกอบภาพมันเข้าใจง่ายอ่ะเนอะ ที่สำัคัญ เจ้เอามาถ่ายรูปหลุดๆแกโว้ย เอาไปให้สามีที่บ้านดู

เอ้าต่อกัน เราก็เดินกันต่อ ระหว่างทางก็มีดอกไม้สวยๆ สีสดๆ มาเพิ่มบรรยายกาศที่เคยแห้งแล้ง (ไม่เหมือนอีสานแล้งนะ ที่นี้แล้งแต่ดินไม่แตก 555) ให้ดาเนียเป็นแบบให้หน่อย แต่ชีเหนื่อยอีกละ หรือว่าจะเป็นเวอร์ชั่นใหม่ลิ้นห้อยถ่ายรูป พอเดินไปเจอที่แฉะๆ ชีก็แหมะลงเลย ไม่ถ่ามเราสักคำ เหอๆ ดาเนียทำยังกะหมูแช่น้ำในคอกเลย 555 ดาเนียไม่สนใจค่ะ เพราะมันเย็น จึ๋ยส์...


เดินเข้ามาในป่าแล้ว แต่เราหลบไปเลียบลำธาร ดาเนียมันเหนื่อยๆ ถึงกับตลึงทีเดียว พอเจอลำธารแบบนี้ชีถึงกับเก็บอาการไม่อยู่ 555 สงสัยจะพูดว่า ดาเนียอยากกรี๊ดดดด....แล้วก็แผล่บๆๆ หิวน้ำค่ะ


เดินไปเรื่อยๆ จนสุดลำธารแล้วเราก็เดินกลับ พร้อมกับเก็บบรรยากาศไปเรื่อยๆ สวยดีเนอะดาเนีย วันหลังจะชวนที่รักมาด้วยดีกว่า อิอิ แต่อุปสรรคคราวนี้คือดาเนียเดินขาเกี่ยวเชือกบ่อยมาก จนจะให้มันเดินทั้งเชือกอย่างนั้นล่ะ แต่ดีนะที่ฟังเข้าใจบอกว่ายกขา มันก็ยกขาขึ้นแล้วเราก็เอาเชือกออกง่ายๆ

BassetHound ดาเนียพบญาติ

วันที่ไปช่วยแม่ทำงานที่บ้าน เราพาดาเนียไปด้วย 1 วัน นานแล้วที่ดาเนียไม่ได้ไปบ้านแม่ ปะเหมาะวันนั้นแดดจ้า ดาเนียเลยได้ไปเปลี่ยนบรรยากาศ

จุดประสงค์ที่พาไปคืออยากให้ดาเนียเจอกับกาซิส หมาที่บ้านแม่ กาซิสยังเด็กอยู่มาก เพิ่งมาอยู่กับแม่ได้ไม่นานเท่าไหร่ ครั้งแรกกาซิสได้กลิ่นดาเนีย มันเห่าใหญ่เลย คำรามด้วย สงสัยดีใจหรือตื่นเต้น หรือมันอาจคิดว่าเป็นศัตรูบุกบ้าน
ส่วนดาเนียของเรา นิ่งสงบ เรียบร้อย สมกับเป็นหมามีชาติมีตระกูล 555

พอเปิดประตูให้เจอกันเท่านั้นล่ะ กาซิสมันกระโดดใส่ดาเนียใหญ่เลย ป้วนเปี้ยน ๆกับดาเนีย ส่วนดาเนียไม่สนใจเดินหนีตลอด ดูแล้วก็ขำๆๆ ท่านผู้ชมอย่างเรา พ่อแม่ ก็ขำกันใหญ่ เฮ้อ ตลกเนอะ มานั่งดูหมาหยอกกัน


ฉากแรกที่เจอกัน กาซิสก็ลุยเลย แต่เจอดาเนียขู่กลับ มันเลยทำจ๋องบ้าง

ช่วงที่เราไปทำงานบนบ้าน หมา 2 ตัวมันก็เล่นกันตลอด ดาเนียที่น่าสงสารไม่มีเวลาพักผ่อนเลย พอเราลงมาข้างล่าง เอาน้ำให้กิน มันก็กินใหญ่เลย กาซิสยังมากวนๆ จนแม่ต้องไล่ให้ไปไกลๆ

ช่วงบ่ายไปเดินเล่นกันหน่อย กาซิสมันก็ยังซ่าส์ไม่หาย สงสารดาเนียเป็นที่สุด ดูดาเนียทำหน้าดิ เหนื่อยโว้ย 555

กลับเข้าบ้านมา กาซิสก็เลยบีบนวดให้ดาเนีย 555 เหยียบหลังให้เลย

เฮ้อ ดาเนีย พจมานที่น่าสงสาร อยู่บ้านก็เจอหม่อมแม่อย่างเรา มาที่นี่ก็เจอหญิงเล็กอย่างกาซิส

ดาเนียหลบลูกเห็บ

	เมื่อ 2 วันก่อน ลูกเห็บตกมาอย่างแรง แต่ก็แป๊บเดียว พอดีช่วงนั้นปล่อยดาเนียออกไปนอกบ้าน สักพักเรามองออกไปนอกหน้าต่าง อะไรวะ ฝนตกทำไมมันเม็ดขาวๆอย่างนี้ ก็เลยเปิดหน้าต่างดู โห ลูกเห็บเม็ดบักเป้งเลย ดูดาเนีย มันหลบลูกเห็บดิ ยืนแอบๆ ตรงประตูหน้าบ้าน เห่า วัฟ วัฟ ให้เราเปิดประตูให้ เราไม่เปิด แลบลิ้นปลิ้นตาใส่มัน 555 ขำๆ ดาเนีย ดาเนียพูดในใจ เปิดประตูให้ตรูหน่อยโว้ย ถ่ายรูปอยู่ได้ เจ็บนะเฟ้ย ลูกเห็บ เม็ดเป้งเลย (จะมีใครเข้าใจว่าเห็บหมาหรือเปล่าเนี่ย หรือว่าเราเรียกไม่ถูก 555 อ่ะ ดาเนีย เข้ามาได้ พี่ถ่ายรูปพอแล้ว 555 แล้วชีก็ค้อน 1 ที เดินอ้อยสร้อยเข้าบ้าน แล้วก็แหมะลงประจำที่ ถอนหายใจใหญ่ 1 ที เฮ้อ กว่าจะเปิดประตูได้ ลีลาจริง รางวัลสำหรับดาเนียที่เป็นนางแบบให้ ก็ลีลาให้อีกล่ะ ชีก็มอง ๆ เอียงคอ เอ๊ะ เสียงอะไรกุกกัก จะให้ของกินใช่ไม๊ เราล่ะขำดาเนีย เอียงคอกะเท่เร่ ทำหน้าแอ๊บแบ๊บ พอเรายื่นให้เกือบงับมือ ที่ให้เพราะว่าหล่อนน้ำลายยืดเลอะพื้นหมดแล้ว ขืนช้ากว่านี้ เลอะบ้านกว่าเดิมอีก 555

ตะลุยหิมะกับดาเนีย 2008

..หิมะตก..มองไปทางไหนขาวสะอาดตาไปหมด แถมอยู่น๊าน นาน ไม่แฉะอีกต่างหาก สนุกเลยเรากะดาเนีย ตื่นเช้ามาต้อง ลากกันไปเดินเล่น ขาไปดาเนียเป็นตัวลาก เพราะหล่อนดีใจจะได้ไปเปิดหูเปิดตานอกบ้าน ส่วนขากลับเราเป็นฝ่ายลาก เพราะดาเนียหมดแรง...555..เรียกว่า ตอนไปเหมือนไก่บิน ตอนกลับเหมือนห่ากิน...555

ดาเนียถูกหวยอย่างแรง ได้ออกไปข้างนอกติดต่อกัน 4 วัน แต่มีวันหนึ่งที่เราตื่นเต้นมาก เราไปเดินเล่นกันตามปกติ เข้าไปในฟาร์ม เราปล่อยเชือกดาเนียให้วิ่งเล่นตามสบาย ดาเนียก็เถิดเทิง ขณะนั้นมีกวางหลงมา ตามด้วยหมา 2 ตัว วิ่งไล่ล่ากันอยู่ โอ้โห ไม่อยากจะเชื่อ ยังมีแบบนี้ให้เห็น ส่วนดาเนียก็ตกใจ หล่อนเดินหลงไปอีกฟาร์ม จนต้องเรียกขึ้นมา แต่หล่อนมองหมา 2 ตัวนั้น ไม่วางตาเลยทีเดียว

เราเดินเล่นกันต่อ เดินไปหน่อยก็พัก เพราะมันเหนื่อย เดินลำบาก หิมะก็หนา รองเท้าก็หนัก ไหนจะเสื้อกันหนาวตัวใหญ่อีก ดาเนียก็เหมือนกัน วิ่งเหนื่อยๆ ก็มาหอบแฮ่กๆ ใส่เรา ขายิ่งสั้นๆ ตัวกลมๆ อ้วนๆ แถมแก่อีกต่างหาก..555 น่าเห็นใจ

สักพักเราเห็นหมูป่า 2 ตัววิ่งผ่านมา เปิดกล้องแทบไม่ทันจะถ่ายรูป พอเงยหน้ามองอีกที ดาเนียวิ่งตามหมูป่า 2 ตัวไปแล้ว เรียกให้หยุดก็ไม่หยุด ข้ามไปอีก 2 ฟาร์ม เราไม่รู้ว่าจะทำไงดี ดาเนียมันบ้าดีเดือดตามหมูป่าไปแล้ว นี่มันคงนึกว่าเจอพ่อแม่ที่แท้จริงของมันแล้ว เห็นอ้วนๆ เหมือนกัน..555 ..วิ่งก็เหนื่อย ทำไงดี โทรให้ที่รักมาช่วยกันตามหา เราก็ได้แต่ตามรอยเท้าของมันไป 

มองไกลลิบๆ เห็นหมู 2 ตัววิ่งตามกันไป แต่ไม่ยักกะเห็นดาเนีย มันไปหลงอยู่ตรงไหนเนี่ย ฟาร์มนั้นตั้งไกล คิดในใจ วิ่งไปจนสุดฟาร์มนี้จะไม่ตามแล้วนะ แต่ก็เป็นห่วงดาเนีย กลัวดาเนียหาย กลัวมันหาทางกลับบ้านไม่เป็น

พอวิ่งไปสุดฟาร์ม เห็นแม่ตัวดียืนอยู่ข้างถนน ซึ่งถ้าข้ามไปจะเป็นอีกฟาร์มนึง เราบอกให้ขึ้นมาแต่มันชันมาก ขึ้นมาไม่ได้ มองหน้าเราเหมือนจะถามว่าเอาไงดี ช่วยดาเนียหน่อย...555..อยากจะสมน้ำหน้าจริงๆ ก็เลยบอกให้วิ่งไปข้างหน้า เพราะจะมีทางเข้าฟาร์มอีกที่หนึ่ง โธ่ ดาเนีย นึกว่าจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วชาตินี้


วันแรกที่ไปเดินเล่น ดาเนียเฉิดฉายไฉไล...




วันที่สอง ไปที่เก่าเวลาเดิม วันนี้เราเจอพายุ..555...ยังนึกว่าอยู่แอนตาร์กติก




วันทีสาม วันนี้แดดดี ถ่ายรูปยังไงก็สวย ..เห็นกวางน้อยไหม ตัวจิ๊ดเดียว




ดาเนียหลงทาง สงสัยกลัว เลยลอดไปอีกฟาร์ม..กำลังหาทางกลับมา..ตรงนี้เล็กไป ลอดไม่พ้นตัว...ก๊ากกก...




ในที่สุดก็หาช่องที่ใหญ่พอตัวได้แล้ว..ทำไม มันกลมๆ อวบๆ นึกไปถึงไส้กรอกไม้ละ 10 บาท..




จากนั้นเรา 2 พี่น้อง ก็ทำตัวเป็นนักสืบ สะกดรอยตามกวางน้อย...




หาไม่เจอ เราก็มาหยอกเล่นกันต่อ ดูดาเนียสิ วิ่งสู้ฟัดจริงๆ..




หิมะขาวๆ สวยๆ ถูกฝากรอยเท้าเอาไว้...




กินลม ชมวิว..หลงใหลหิมะจัง




ดาเนียยังมีแรงวิ่งต่อ กะว่าซ้อมจะไปแข่งโอลิมปิกที่ลอนดอนปี 2011..วิ่งที หูบินเชียว (ไม่ใช่หมูบินนะ)




และแล้ว โชคชะตามกำหนด ให้ต้องเจอพ่อกับแม่ที่พลัดพรากจากกันมานาน...




(ช่วงที่วิ่งตาม ไม่มีอารมณ์ถ่ายรูปเลย)...จนมาอยู่ในสภาพนี้ วิ่งไม่ทันหมูป่า หรือ อาจจะรู้แน่ชัดว่า ไม่ใช่พ่อแม่ที่แท้จริง ก็เลยจะกลับบ้าน แต่...มันสูง โดดไม่ไหว..ทำหน้าแบบขอความช่วยเหลืออย่างแรง..555




เราก็บอกว่า ดาเนียวิ่งไปข้างหน้า มันมีทางขึ้น ดาเนียรีบปฎิบัติตาม...ครับผม...ดีใจ ดีใจ ที่ได้เจอปรานี...




ในที่สุดเราก็ได้เจอกันอีกครั้ง...ไม่อยากจากปรานีไปไหนอีกแล้ว..แต่ไม่มีคะแนนสงสาร เจอไป 3 ขนมเปี๊ยะ




ดาเนียจะรู้ไหมว่าเป็นห่วง และลำบากในการวิ่งตามดาเนีย ดูรั้วสิ ติดกระแสไฟฟ้า แถมที่ลอดก็ต่ำอีกต่างหาก พี่ยังนึกไม่ออกเลยว่าพี่ลอดไปได้ไง...




นี่ไปกันเมื่อวาน เอาคืนซะหน่อย ปาหิมะใส่ไปเลย...555 สะใจปรานี




เอาใจนายใหญ่ซะหน่อย ตามก้นไม่ติด ลืมปรานีไปเลย




เรา 2 พี่น้อง รักกัน รักกัน




ป่าสน..บรรยากาศดีมาก นึกถึง" นาเนียร์"




นี่หลงมาใน "นาเนียร์" ชัดๆ เลย





มีปาปารัซซี่แอบถ่ายดาเนียด้วย...





กลับบ้านละ ดาเนียประจำที่....