ตะลุยหิมะกับดาเนีย 2008

..หิมะตก..มองไปทางไหนขาวสะอาดตาไปหมด แถมอยู่น๊าน นาน ไม่แฉะอีกต่างหาก สนุกเลยเรากะดาเนีย ตื่นเช้ามาต้อง ลากกันไปเดินเล่น ขาไปดาเนียเป็นตัวลาก เพราะหล่อนดีใจจะได้ไปเปิดหูเปิดตานอกบ้าน ส่วนขากลับเราเป็นฝ่ายลาก เพราะดาเนียหมดแรง...555..เรียกว่า ตอนไปเหมือนไก่บิน ตอนกลับเหมือนห่ากิน...555

ดาเนียถูกหวยอย่างแรง ได้ออกไปข้างนอกติดต่อกัน 4 วัน แต่มีวันหนึ่งที่เราตื่นเต้นมาก เราไปเดินเล่นกันตามปกติ เข้าไปในฟาร์ม เราปล่อยเชือกดาเนียให้วิ่งเล่นตามสบาย ดาเนียก็เถิดเทิง ขณะนั้นมีกวางหลงมา ตามด้วยหมา 2 ตัว วิ่งไล่ล่ากันอยู่ โอ้โห ไม่อยากจะเชื่อ ยังมีแบบนี้ให้เห็น ส่วนดาเนียก็ตกใจ หล่อนเดินหลงไปอีกฟาร์ม จนต้องเรียกขึ้นมา แต่หล่อนมองหมา 2 ตัวนั้น ไม่วางตาเลยทีเดียว

เราเดินเล่นกันต่อ เดินไปหน่อยก็พัก เพราะมันเหนื่อย เดินลำบาก หิมะก็หนา รองเท้าก็หนัก ไหนจะเสื้อกันหนาวตัวใหญ่อีก ดาเนียก็เหมือนกัน วิ่งเหนื่อยๆ ก็มาหอบแฮ่กๆ ใส่เรา ขายิ่งสั้นๆ ตัวกลมๆ อ้วนๆ แถมแก่อีกต่างหาก..555 น่าเห็นใจ

สักพักเราเห็นหมูป่า 2 ตัววิ่งผ่านมา เปิดกล้องแทบไม่ทันจะถ่ายรูป พอเงยหน้ามองอีกที ดาเนียวิ่งตามหมูป่า 2 ตัวไปแล้ว เรียกให้หยุดก็ไม่หยุด ข้ามไปอีก 2 ฟาร์ม เราไม่รู้ว่าจะทำไงดี ดาเนียมันบ้าดีเดือดตามหมูป่าไปแล้ว นี่มันคงนึกว่าเจอพ่อแม่ที่แท้จริงของมันแล้ว เห็นอ้วนๆ เหมือนกัน..555 ..วิ่งก็เหนื่อย ทำไงดี โทรให้ที่รักมาช่วยกันตามหา เราก็ได้แต่ตามรอยเท้าของมันไป 

มองไกลลิบๆ เห็นหมู 2 ตัววิ่งตามกันไป แต่ไม่ยักกะเห็นดาเนีย มันไปหลงอยู่ตรงไหนเนี่ย ฟาร์มนั้นตั้งไกล คิดในใจ วิ่งไปจนสุดฟาร์มนี้จะไม่ตามแล้วนะ แต่ก็เป็นห่วงดาเนีย กลัวดาเนียหาย กลัวมันหาทางกลับบ้านไม่เป็น

พอวิ่งไปสุดฟาร์ม เห็นแม่ตัวดียืนอยู่ข้างถนน ซึ่งถ้าข้ามไปจะเป็นอีกฟาร์มนึง เราบอกให้ขึ้นมาแต่มันชันมาก ขึ้นมาไม่ได้ มองหน้าเราเหมือนจะถามว่าเอาไงดี ช่วยดาเนียหน่อย...555..อยากจะสมน้ำหน้าจริงๆ ก็เลยบอกให้วิ่งไปข้างหน้า เพราะจะมีทางเข้าฟาร์มอีกที่หนึ่ง โธ่ ดาเนีย นึกว่าจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วชาตินี้


วันแรกที่ไปเดินเล่น ดาเนียเฉิดฉายไฉไล...




วันที่สอง ไปที่เก่าเวลาเดิม วันนี้เราเจอพายุ..555...ยังนึกว่าอยู่แอนตาร์กติก




วันทีสาม วันนี้แดดดี ถ่ายรูปยังไงก็สวย ..เห็นกวางน้อยไหม ตัวจิ๊ดเดียว




ดาเนียหลงทาง สงสัยกลัว เลยลอดไปอีกฟาร์ม..กำลังหาทางกลับมา..ตรงนี้เล็กไป ลอดไม่พ้นตัว...ก๊ากกก...




ในที่สุดก็หาช่องที่ใหญ่พอตัวได้แล้ว..ทำไม มันกลมๆ อวบๆ นึกไปถึงไส้กรอกไม้ละ 10 บาท..




จากนั้นเรา 2 พี่น้อง ก็ทำตัวเป็นนักสืบ สะกดรอยตามกวางน้อย...




หาไม่เจอ เราก็มาหยอกเล่นกันต่อ ดูดาเนียสิ วิ่งสู้ฟัดจริงๆ..




หิมะขาวๆ สวยๆ ถูกฝากรอยเท้าเอาไว้...




กินลม ชมวิว..หลงใหลหิมะจัง




ดาเนียยังมีแรงวิ่งต่อ กะว่าซ้อมจะไปแข่งโอลิมปิกที่ลอนดอนปี 2011..วิ่งที หูบินเชียว (ไม่ใช่หมูบินนะ)




และแล้ว โชคชะตามกำหนด ให้ต้องเจอพ่อกับแม่ที่พลัดพรากจากกันมานาน...




(ช่วงที่วิ่งตาม ไม่มีอารมณ์ถ่ายรูปเลย)...จนมาอยู่ในสภาพนี้ วิ่งไม่ทันหมูป่า หรือ อาจจะรู้แน่ชัดว่า ไม่ใช่พ่อแม่ที่แท้จริง ก็เลยจะกลับบ้าน แต่...มันสูง โดดไม่ไหว..ทำหน้าแบบขอความช่วยเหลืออย่างแรง..555




เราก็บอกว่า ดาเนียวิ่งไปข้างหน้า มันมีทางขึ้น ดาเนียรีบปฎิบัติตาม...ครับผม...ดีใจ ดีใจ ที่ได้เจอปรานี...




ในที่สุดเราก็ได้เจอกันอีกครั้ง...ไม่อยากจากปรานีไปไหนอีกแล้ว..แต่ไม่มีคะแนนสงสาร เจอไป 3 ขนมเปี๊ยะ




ดาเนียจะรู้ไหมว่าเป็นห่วง และลำบากในการวิ่งตามดาเนีย ดูรั้วสิ ติดกระแสไฟฟ้า แถมที่ลอดก็ต่ำอีกต่างหาก พี่ยังนึกไม่ออกเลยว่าพี่ลอดไปได้ไง...




นี่ไปกันเมื่อวาน เอาคืนซะหน่อย ปาหิมะใส่ไปเลย...555 สะใจปรานี




เอาใจนายใหญ่ซะหน่อย ตามก้นไม่ติด ลืมปรานีไปเลย




เรา 2 พี่น้อง รักกัน รักกัน




ป่าสน..บรรยากาศดีมาก นึกถึง" นาเนียร์"




นี่หลงมาใน "นาเนียร์" ชัดๆ เลย





มีปาปารัซซี่แอบถ่ายดาเนียด้วย...





กลับบ้านละ ดาเนียประจำที่....