ดาเนียกับบททดสอบ..ของพี่เอง

บททดสอบบทนี้ สอนให้ดาเนียรู้ว่า ไม่มีสิ่งใดที่จะได้มาง่ายๆ..(เหมือนที่ผ่านๆมา..)

เรื่องก็มีอยู่ว่า เวลาให้ดาเนียกินของว่างเนี่ย..หล่อนจะกินเร็วมาก..กินไม่เคี้ยว..ไม่รู้กลัวติดคอบ้างหรือเปล่า..ขนมปังนี่ ให้ไป หล่อนขยับมุมปาก 2 ที กลืนเอื้อกลงคอไปแล้ว...เหอๆๆ

เคยถามที่รักว่าได้ดาเนียตอนอายุกี่ขวบ..(คำตอบคือ 1 ขวบ)..แล้วใครเป็นคนฝึกดาเนียให้เป็นหมาแบบนี้...555..คือมันจะกินเร็วมาก...ไม่เคี้ยวเลย...

แล้วทำไมที่รักไม่ฝึกนิสัยใหม่ให้มัน..จนด้วยคำถามต่อไป เมื่อที่รักบอกว่า "ดาเนียเป็นตัวของตัวเอง..5555"..โอ๊ย..ให้ตายเถอะ โรบิ้น (ไม่ฮู้ด)...

มีตำนานของดาเนียที่บ้านแม่ กล่าวคือแม่ทำเค้กขนาด 3 ปอนด์ ให้หลานๆ ขณะกำลังจัดโต๊ะหลังบ้าน (หารู้ไม่ดาเนียมันแอบซุ่มอยู่..) ได้ยินเสียงกริ่ง...แค่ชั่วเวลาไปเปิดประตู ระยะเวลาไม่กี่อึดใจ...เค้กก้อนนั้น กลายเป็นศพไปแล้ว...กลับมา เห็นแต่ดาเนียกำลังแคะขี้ฟันอยู่..5555


เราเลยเข้าใจในสำนวนที่ว่า "หมาอ่อนดัดง่าย หมาแก่ดัดยากส์" (ยากส์ หมายถึง ยากกว่าคำว่ายาก ไม่ได้ตั้งใจเขียนภาษาไทยผิดนะคะ..อิอิ ร้อนตัว)

ดังนั้นพี่จึง..หาตัวช่วย..และวิธีการโดยมีจุดประสงค์ดังนี้

1. ให้ดาเนียได้ยืดเส้นยืดสาย
2. ให้ดาเนียวิเคราะห์สถานการณ์และหาวิธีแก้ไขปัญหา

หมายเหตุ ที่พี่ทำทั้งหมด ไม่ได้มีวัตถุประสงค์อื่นใดแอบแฝงเลยแม้แต่น้อยนิด (..ฮ่าๆๆๆๆๆ..)

มาดูรูปกัน


ดาเนียมองอย่างใจจดจ่อ สายตากำลังกะความสูง และสมองกำลังคำนวณพลังงานที่จะใช้ในการกระโดด...ไม่น่าเชื่อ..สมองเร็วมาก..คิดไม่นานเลย..และสุดท้ายก็..เรียบร้อย..โรงเรียนดาเนีย..อิอิ




แบบทดสอบครั้งที่ 2 นี้ ใช้เวลายืดเยื้อหน่อย..แต่ดาเนียก็ไม่ละพยายาม..เป็นหมาที่มีความมุ่งมั่นมาก...จึ๋ยส์..น้ำลายดาเนีย..จะท่วมทุ่งอยู่แล้ว...



ปล. เป็นคนรักสัตว์นะคะ..