ตอนนี้ก็ดีขึ้นเรื่อยๆ เริ่มจะทรงตัวแล้วสำหรับสุขภาพของดาเนีย แต่กว่าจะมาถึงวันนี้ เล่นเอาพี่ปรานีเสียน้ำตาไปหลายปี๊บ เพราะคิดว่าน้องเนียจะตาย....จะตายให้ได้...เลยร้องไห้สั่งลากัน แต่ว่า ชีก็ไม่ตาย...
ตอนนี้พี่เริ่มจะชินแล้วนะเนียนะ ...
ผ่าตัดไปแล้ว 3 ครั้ง ครั้งแรกผ่าตัดเอาหนองที่ท้องออก พร้อมมดลูก
พี่ร้องไห้ตอนไปส่งดาเนียขึ้นเขียง เพราะหมอบอกว่า ถ้ามาช้ากว่านี้ท้องอาจแตกตาย
ครั้งที่2ผ่าตัดซ้ำที่เก่า ล้างเลือดออก เพราะว่าดาเนียตกเลือดเป็นก้อนๆ พี่ร้องไห้ตอนเห็นดาเนียตกเลือด และเนียนอนอ่อนระทวย เพราะเสียเลือดมาก ไปส่งถึงห้องหมอ เลือดเนียยังตกอยู่ ทำเอาหมอที่คลีนิคตกใจตามๆกัน
ครั้งที่3ผ่าตัดเต้านม กันเป็นมะเร็งเต้านม ตอนไปตัดไหมออก หมอบอกว่านมดาเนียเนี่ยผิดปกตินะ ควรจะตัดออก ถ้าสังเกตว่ามันแดงบวมขึ้น ก็รีบส่งมาให้หมอเลยนะ จากนั้น 1 เดือน เราก็ไปส่งดาเนียตัดนม
แล้วก็มารักษาแผลกันที่บ้าน ใส่หมวกครอบขาวกันเลียแผล แต่เจ้านายชีบอกว่าไม่ต้องครอบหรอก สงสารหมา ระหว่างรักษาแผล เจ้านายหล่อนก็มีอันต้องเข้าโรงพยาบาลหลังจากคริสต์มาส 2 วัน
ไปนอนให้น้ำเกลืออยู่ 2 คืน สาเหตุจากแผลผ่าตัดคราวที่แล้ว ดีนะได้กินเลี้ยงคริสต์มาสก่อน ไม่งั้นชีช้ำใจ คืนที่เจ้านายกลับบ้าน ดาเนียหล่อนก็มีเลือดออกที่แผล ได้ยินแต่เสียงเลียแผล แผล่บๆ พี่มันนั่งเล่นเน็ตอยู่ พอเหลือบดูดาเนียเห็นเลือดหยดติ๋งๆ รีบวิ่งไปบอกนาย แย่แล้ว ดาเนียเลือดออก
ก็ได้ทำการปฐมพยาบาลกันใหญ่ เอาผ้าก๊อตมาพันแผล อีคนพันก็สลึมสลือฤทธิ์ยา มือไม้พี่ก็อ่อน เพราะเห็นแผลแล้วใจมันหวิว ดาเนียเอ๊ย อะไรของแกเนี่ย คิดในใจถ้าเลือดออกมาเยอะ มันจะพ้นคืนนี้ไหม
ตื่นเช้ามาก็โทรหาหมอเล่าอาการให้ฟัง หมอบอกให้พันผ้าก๊อตนั่นล่ะ และอย่าเคลื่อนย้ายมาก ขาข้างซ้ายหล่อนก็บวม ตรงช่วงท้องมีของเหลวเป็นก้อนๆ คุณสามีก็พูดกะเราว่า ถ้าเกิดอะไรขึ้นเราก็ต้องทำใจ เราทำสุดความสามารถแล้ว เราคงไม่รักษาดาเนียต่อไป เพราะที่ผ่านมา เราทำดีที่สุดแล้ว ค่ารักษาดาเนียที่เราจ่ายไปก็มากโข พี่จับหน้าดาเนียบอกว่า ดาเนียอย่าเสียใจไปเลยนะ พี่ทำดีที่สุดแล้ว พี่และนายรักดาเนียมากเลยนะ นี่เป็นการสั่งลา ดาเนียไม่ร้อง ไม่อะไร นอนๆนั่งๆ รำคาญที่ครอบหัวเป็นที่สุด บางทีหล่อนออกไปข้างนอกแล้วไม่อยากเข้าบ้าน เพราะไม่อยากใส่ พี่บอกว่า ดาเนียต้องรักตัวเองนะ ต้องใส่ถ้าอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป ถ้าไม่รักตัวเองก่อน แล้วจะให้ใครมารัก
จนเกือบอาทิตย์ที่เป็นอย่างนั้น ท้องที่บวมก็ค่อยๆยุบไป เราเปลี่ยนผ้าก๊อตกัน 4-5วันทีเดียว มีแต่เลือด..
จนตอนนี้หล่อนไปตัดไหมที่นมออกแล้ว กลับมาซ่าได้เหมือนเดิม พูดกับสามีว่า ปรานีร้องไห้เสียใจไปหลายครั้ง เพราะคิดว่าดาเนียจะต้องตาย แต่ดาเนียก็เป็นหมาที่ตายยากตัวหนึ่งนะ เหมือนแมว9ชีวิตเลย
ดูมันทำหน้า ใส่หมวกครอบอย่างนี้ ยังมีอารมณ์งอน
ปรานีจ๋า..ก็ดาเนียไม่สบายยยยยยยย
ไอ้หมวกนี่ก็น่ารำคาญ ดาเนียกะมุมเลี้ยวไม่ถูกเลย เดี๋ยวชนๆ
จะทำความสะอาดให้ปรานีก็ก้มไม่ถึงพื้น
ก็ได้แต่มองที่พื้น แล้วเลียแผล่บๆแบบนี้
ดาเนียอยากเข้าไปนอนใกล้ๆเตาผิง...เปิดประตูให้เนียหน่อย
ดาเนียจะรออยู่อย่างนี้ตลอดไป...พลีสสสสสส...
ปล.หมอไม่ให้ดาเนียอยู่ใกล้เตาผิง เพราะความร้อนจะทำให้เลือดไม่จับตัว เลือดดาเนียจะไหลตลอด
ตอนนี้ชีถอดหมวกออกแล้วนะคะ วิ่ง4*100 ได้เหมือนเดิมเวลาให้อาหาร
No comments:
Post a Comment